”Gaat, vermenigvuldigt u!” Petrus’ popemobile! Judas ontbrak. Hij had geld.
Magdalena, groupie, bleef.
Tik aan de deur. “Jehova’s. Gelooft U in de verrezen Heer?” “Vier dagen te vroeg!” baste Hij.
Fluisterend: ”Neem! Mijn lichaam” Maria Magdalena verlangde. Hij stopte brood in haar handen. Het plakte tegen haar verhemelte. ”Liever vis? Heb restjes van vissen.”
“Spa!” Voor haar beker arriveerde, veranderde Spa in wijn. ”Drinkt, Mijn bloed”. Ze rook de graal. “Bloed! Tot op de bodem?”
Bonken op de deur, Da Vinci stormde binnen! Te laat. Vloekend vertrok hij.
Ze neigden naar elkaar. Telefoon! Een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn, verontschuldigde zich voor ’t verkeerd verbonden zijn, Hij dacht bij Zichzelf: ”Waarom nu, waarom Ik, waarom?”
…Hosanna!
« De stralingsvluchteling
Imagoschade »
« De stralingsvluchteling Imagoschade »
Column, Cultuur, Fictie
Maria Magdalena
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lzzbzzbzzie of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« De stralingsvluchteling Imagoschade »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wel een Izzbzzbzzie bizar,maar bij het lezen werd mijn glimlach steeds groter. Ik voelde mij de Mona Lisa.
HOSANNA!