“Ik maak ze allemaal van kant!” Hij herhaalde de woorden als een mantra voor zichzelf en elke keer kreeg zijn plan meer vorm. Zijn geweldige bizarre idee waarmee hij iedereen zou doen opschrikken. De gedachte gaf hem een vreemdsoortige voldoening die hij niet herkende en die ontdekking alleen al deed hem bijna boven zichzelf uitstijgen.
Als in trance nam hij plaats achter het bureau in zijn schaduwrijk, de enige plek waar hij zich veilig genoeg waande. Bevend zette hij de eerste strepen op papier. Zorgvuldigheid was geboden bij de uittekening van zijn idee, de prachtige jurken van delicaat kant die hij voor zich zag. Ja, hij zou ze versteld doen staan, allemaal, zodra hij wist hoe hij zichzelf kon zijn.
Oei! Dubbel geplaatst… geef je je reactie op ‘Het Plan?’ Dankjewel!