Een lift is een kooi, die zich in een schacht bevindt. Via vaste geleidingen verplaatst de lift zich omhoog of omlaag. Afhankelijk van waar je naartoe wilt.
Voor mij een gemakkelijke manier om snel ter plekke te zijn in hoge gebouwen. Verder doet deze mij niets. Dat ligt anders bij mijn beste vriendin. Zij kan lyrisch worden over een snelle wip in de lift. Overigens kan ze daar heel beeldend over vertellen.
De lift bracht Prince naar de eeuwigheid. En mij terug naar zijn fabuleuze concerten. Wat een artiest, wat een veelzijdige muzikant. Klein, maar een heel lekker ding. Naar hem kijken en luisteren, deed mij vrouw voelen van mijn kruin tot mijn kleine teen.
Best ‘Kiss’ ever, Prince forever.
Je beloofde in je vorige stuk al boven jezelf uit te stijgen. 😉
Ik zeg:’lovesexy’ verhaal.
@Hadeke: kiss back
Een sterke 121!
@Ewald. Volgens belofte en passend bij Prince.
@Levja. Een mooie referentie aan Prince. Ik heb niets met hem, maar uiteraard voor hem en zijn fans verdrietig!
Dank je @Han. Dit jaar juist de drie waar ik de meeste concerten van heb bijgewoond. Bowie, Emerson en nu Prince. Ja, het heeft mij geschokt en doet ook verdriet. Maar het leven gaat door en muziek is blijvend.
@Levja. Helemaal waar! Ik kan nog steeds niet geloven dat Glenn Frey er niet meer is. Het einde van de Eagles.
Ik wist trouwens niet dat Prince Manic Monday heeft geschreven; Susanna Hoffs… wat een mooie vrouw!
@Han: Muziek geeft zo veel. En gelukkig veel soorten muziek. Voor elk mens een heerlijke notenwens.
@Levja. Muziek, sport, humor, koken… ik kan niet zonder! Eerdaags naar Rod Stewart, ik verheug me erop.
Het duurde ff, maar ik heb hem gevonden, in Let’s go crazy: ‘And if the elevator tries to bring you down
Go crazy, punch a higher floor’
Leuk 2 Prince tributes met verschillende invalshoeken vlak achter elkaar.
@Hadeke: Ja,die. De hele tekst van die song is trouwens keigoed. Veel teksten van Prince. Gisteren de Sign O’the Times tour gekeken op tv. Ik was daarbij in Ahoy. Wat een energie had die man. (Ik toen ook nog 😉 )
Prachtige ode aan Prince, doch bovenal roept het mooie herinneringen in me op. De schacht als de bewegende ’tunnel of love’.
Groet & hartje, Rolf van der Leest
Hoe realistisch poëtisch beste Rolf. Je hartje is niet doorgekomen. Niet dat ik schrijf voor hartjes, maar ditmaal vraag ik er graag om als ode aan een grote muzieklegende. In dit stukje heb ik bewust niet het themawoord willen meenemen.