Schrijf mee!
« »

Familie, Mensen

Hongertocht

2 november 2015 | 120w | Irma Moekestorm | 5 |

Het versleten jack van Jan biedt amper bescherming. Hij rilt van kou, trilt van honger.

Gisteren waren vader en hij vertrokken uit Rotterdam, in noordelijke richting.
‘Als we niet gaan…,’ had Jan gezegd. Een flauwe glimlach was op moeders zorgelijke gezicht doorgebroken.
Met dit ‘Als-ik-spelletje’ brachten ze vroeger de meest fantasierijke dromen heel even tot leven: Als ik eens…
Vroeger. Toen hij kind was. Niet eens zo lang geleden.

Kon hij dromen maar voorgóed tot leven brengen. Hij is moe. Zo moe. Is dat moeders glimlach daar?

Als we het eten en de fiets niet hadden moeten afstaan…
Als er geen bommen waren gevallen…
Als mensen geen oorlogen zouden voerden…
Als…

Koud is de sneeuw. Waar zijn moeders warme armen?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »