‘Die mevrouw V… Was jij erbij, die avond?’
‘Ja joh. Ze staat op, duikelt zo voorover, op de rand van haar theekastje.’
‘Ocharme.’
‘Bloeden! Bloeden… Zo’n gat in haar voorhoofd. Mensje neergelegd, handdoeken gepakt, 112 gebeld.’
‘En toen?’
‘Hersenschudding. Tig hechtingen. Ze mocht geen slaappil. En iemand moest haar elke twee uur wekken. Bij suffigheid of braken, huisartsenpost bellen.’
‘Waarom kon ze niet voor observatie naar het ziekenhuis?’
‘Wat denk je. Ik ben dus maar gebleven tot haar dochter kwam. Thuiszorgindicatie wordt voorlopig opgeschroefd.’
‘En nu?’
‘Overal beurse plekken, van paars tot mosterdgeel.’
‘Arm wijfie… Nog beginnend Alzheimer ook.’
‘En of ze dat beseft. Weet je wat ze laatst zei? De wereld is een gekkenhuis. En hier is het hoofdkantoor.’

origineel gebruik van het wedstrijdwoord.
Heel natuurlijk.
Leuk in elkaar gedacht. 😉
Desiree, Levja en Hay,
Dankjewel voor jullie feedback. Een hele uitdaging een dialoog te schrijven zonder regiewoorden. Heel leerzaam ook. En om met zo weinig woorden zoveel te zeggen, of iig. te proberen 😉
Hay: dit was idd. in elkaar gedacht – uit verschillende waargebeurde situaties de kern gehaald en samengevoegd.
Levja: best wel moeilijk om ‘natuurlijk’ te schrijven. Ik kijk dan ook de kunst graag af bij jullie allemaal… 🙂