Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

Spasibo Drug

3 augustus 2014 | 120w | G.J. van Gisteren | 13 |

Bruno struint het woeste water bij een waterval in, zoals beren dat nu eenmaal doen. Hij is een beetje flauwtjes en heeft trek in een snack. Geduldig wacht hij op zijn prooi. Plots springt er een gouden zalm met een sierlijke boog hem tegemoet. Hij hapt, zijn tanden dringen diep in het ranke lichaam.
Vlak over Bruno’s hoofd zwiepen de vleugels van de visadelaar, die teleurgesteld constateert dat hij te laat is. In doodsangst schreeuwt de zalm: “Help me, Adelaar, en ik schenk je een wens!” Van verbazing valt Bruno’s bek open. “Wat? Een pratende zalm?” Adelaar grijpt zijn kans en grist de prooi weg.
“Bedankt vriend,” zucht de opgeluchte zalm, “wat wens je als beloning?”
Adelaar lacht: “Gouden zalm!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »