Gisteren op kantoor zag ik een brandende gloeilamp zweven boven het hoofd van een klerk. Mijn moeder gelooft me niet. Ik mag er met niemand over praten. Mama is bang dat ik word ontslagen en mijn loon kan niet gemist worden thuis. Ik vind het heerlijk om Gisela in de keuken te helpen. Ze schuift me nu en dan extra koek toe. Daarom stap ik grijnzend uit de Berner tram bij halte Genfergasse. Het kantoor is om de hoek. “Wat ben je laat Maxi, gelijk thee rondbrengen aan de heren.” Als ik bij de kamer van de zwevende gloeilamp kom brandt ‘ie wéér. De man werkt als een bezetene en merkt me niet op. Ik fluister; “Uw thee, mijnheer Einstein.”
« De laatste gloeilamp
Zonnig idee »
« De laatste gloeilamp Zonnig idee »
Column, Communicatie, Fictie, Studie & werk
Op kantoor
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« De laatste gloeilamp Zonnig idee »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Thomas, een aardige invalshoek met het oog op het thema.
– ‘íe vind ik niet mooi. De komma voor ie kan ik niet plaatsen. Hoe heb je die bedoeld?
– Ik fluister;
De punt-komma zou hier een dubbele punt moeten zijn.
Leuke clou. Ik begreep de stap van kantoor naar keuken niet meteen. Daar dacht ik even helpen in de keuken thuis, omdat die zin daarvoor over thuis ging. Maar leuke baan zeg! 😉
Apart, dus hartje
Leuk Thomas! Sommige zien engelen, jij gloeilampjes.
Leuke invalshoek.
Het stukje over Gisela in de keuken kan ik niet plaatsen.
@thomas mooi verhaal. Er ging mij niet meteen een lichtje op.
Thomas, jouw lab een zwevend geheel! Fantasie heerlijk laten stromen. Ligt dicht bij de werkelijkheid. Ook Einstein moet veel gefantaseerd hebben! Fijn weekend, Mir.
@Thomas zo zou het hebben kunnen gaan. Heeft hij daar die relativiteit vandaan?