‘Ik ben er even niet,’ mompel ik. Wat later luister ik mijn voicemail af en wis de boodschap. Ik gooi er een WhatsApp uit: ‘Ik ben elders.’
Prompt krijg ik er eentje terug: ‘Wat bedoel je met elders? Mis ik iets? Is dat dat nieuwe, intieme restaurantje waar je het laatst over had of zit je in het uitvaartcentrum Elders?’
Bekaf word ik ervan de hele dag bereikbaar te zijn. Oké, nog één WhatsApp terug dan.
‘Elders betekent voor mij het stukje op deze aardkloot zonder bereik van wat dan ook. Dit is dus mijn eldersdag. Toedels en tot morgen.’ Ik zet mijn smartphone uit, pak een boek en verdwijn in het verhaal. Dit is het betere werk, zeker weten!
« Rust in vergetelheid
Rare mensen »
« Rust in vergetelheid Rare mensen »
Column, Maatschappij, Mensen
Meesterwerk
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Rust in vergetelheid Rare mensen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Geertje, “eldersdag” … hoe kom je erop!
Zeker weten @Geertje Geniet jij maar van je eldersdag.
Prachtwoord.
Heerlijk, zo’n eldersdag, doe mij ook maar 🙂
… verdwenen naar elders…
Klopt Geertje, gelukkig is er nog een elders
@Geertje heerlijk weg in een boek
Dank @allen! Zou er ook een plaatsje Eldersland in Holland bestaan? 😉