‘Mam, als je praat… beweeg je dan met de bovenkant van je hoofd naar boven of gaat de onderkant naar beneden?’ Vanuit het dampende bad kijkt mijn dochter mij vragend aan.
‘Interessante vraag.’ Ik glimlach. ‘Wat denk je zelf?’
Met één hand omklemt ze haar kin. ‘Nou, ik weet het niet zeker…’ Haar schedel beweegt onnatuurlijk heen en weer als ze dat zegt. ‘Een krokodil beweegt de bovenkant, wist je dat mam?’
‘Nee, dat wist ik niet. Maar als je het echt wil weten, van je eigen hoofd… Ga maar liggen, ja, zo ja. Iets verder, je lippen net boven het water uit. En zeg nu maar eens iets tegen me.’
‘Bhapljra… hahaha! Lijkt me duidelijk. Ik ben geen krokodil.’
Wat een geestig stukje, goed geschreven ook.
Dank je, @Nel.