Schrijf mee!
« »

Cultuur, Fictie, Mensen

Inspiratie

10 februari 2014 | 120w | Jose van Rosmalen | 3 |

De dominee poogde in de serre haar preek te schrijven. Hoe kon ze de gelovigen een spiegel voorhouden? Wat zou hen pakken? Ze merkte dat ze likte aan haar balpen, ‘bah, slechte gewoonte, Elize’, zo sprak ze zichzelf toe, ‘dat moeten we niet doen.’

We moeten zoveel, het is tijd het moeten los te laten, ons ervan bevrijden door een ‘ontmoeting’. Verdorie, dankzij die pen heb ik ineens het thema voor de preek te pakken: mensen help elkaar ontmoeten, elkaar ruimte geven, niet meer moeten maar mogen.

De telefoon ging, een ouderling aan de lijn. ‘Moeten we nog psalmen zingen deze zondag.’

‘Ach, zie maar, liever geen gezang dan vals gezang.’ Ze wist dat ze van deze ouderling af was!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »