Het gouden zonlicht speelt met het stromende water. De Maas strekt loom haar armen uit.
Met de geur van diesel varen de gele watertaxi’s naar hun bestemming. Een bootje vaart rustig richting de Erasmusbrug, waar de glazen rondvaartschepen van Spido al liggen te wachten op de toeristen.
Aan de overkant, op het grote terras van de oude vertrekhal van de Holland Amerika Lijn, kijkt jong en hip publiek toe. Zwetende hardlopers trotseren de helling van de beroemde brug terwijl vele verdiepingen hoger de hijskranen blijven bewegen.
De Wilhelminapier breidt zich uit.
Een eenzame dame op een houten bankje laat zich opfrissen door de zachte wind die vanaf de Maas over de kade blaast.
Het is 12: 00 in zomers Rotterdam.

Kom net van de waterbus en idd; ‘de Maas strekt loom haar armen uit.’ Je hebt me. Mooi!
vanmorgen nog op de waterbus. Mooi!
Wat een heerlijk stukje.
poetisch proza. mooi .. en ik ken de omgeving dus schilder jij mij een levendig herkenbaar beeld
Dankjewel voor jullie reacties Jan P Meijers, Anneke en Jelstein! Dat maakt me heel blij 🙂
Ik ken de omgeving niet, maar ik hoef alleen maar mijn ogen te sluiten en ik zie alles voor mij. Mooi.
Ja, mooi de scene geschilderd.
@Annemieke, mooi geschreven.
Een paar opmerkingen:
– Met de geur van diesel
Dat vind ik minder mooi geschreven. Misschien walm?
– terwijl vele verdiepingen hoger de hijskranen blijven bewegen.
Hijskranen die zich op de zoveelste verdieping bevinden?
– Een eenzame dame
dit ervaar ik als een breuk in de mooie beschrijving die gegeven wordt. Hier is sprake van een mening of vooronderstelling. En het is nogal in strijd met de titel van het stuk.
– 12: 00
De juiste schrijfwijze is: 12:00 uur. Omdat het om een klein getal gaat zou het te overwegen zijn om de tijd in woorden aan te geven. Dit is is gebruikelijker.
Ik zie het voor me.
Newcomm bedankt : ) Inge en Hendrike bedankt : )