Wintershoven is een piepklein dorpje in Haspengouw. Bekend om zijn heiligen en bronnen. Als jonge snaken leerden we van Amandus, Lambertus, Landoaldus, Vinciana en nog een handvol anderen. Bijna te veel voor dit boerengat, te veel om waar te zijn.
Maar we waren niet altijd even devoot: stiekem dronken we van de fles Cointreau uit het schap. Volstrekt kleurloos en helder als het water van een van die bronnen. Dat bracht ons op een idee: als we de likeur nu eens een codenaam gaven, die wij alleen kenden? Zo gezegd, zo gedaan.
Nu, ruim vijfendertig jaar later, zal ik de fles Cointreau nog steeds liefkozend en met een samenzweerderige glans in de ogen bij zijn koosnaampje noemen: ‘bronwater van Wintershoven’.
« Niet aan te slepen
Het gebarsten zelfbeeld »
« Niet aan te slepen Het gebarsten zelfbeeld »
Eten & drinken, Maatschappij, Mensen
Een borrel, met dank aan de dorpsheiligen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Niet aan te slepen Het gebarsten zelfbeeld »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Op sterk water! Leuk stukje @Benny
Heb je er ook een mooit etiket bij ontworpen :)? Leuk stukje!
En ik maar denken dat stille en stiekeme zuipers aeen typisch Hollands fenomeen is, dat in Bourgondisch België niet voorkomt.
Maak er een vochtig weekeinde van!
Chris
Mooi!
leuk Benny!