Daar zat hij dan na 15 jaar eindelijk scoutsleider geworden. Eindelijk was het weekend en ging hij met de scoutinggroep op kamp. Hij werd vereerd door alle jongelui en voelde zich voor het eerst een man. Toch had hij maar oog voor die ene daar met haar mooie blonde haren. Wat moest hij met deze gevoelens doen, die zo duidelijk opkwamen. Niet aankomen, verboden terrein zo zijn de regels nu eenmaal. ’s Avonds starend door het kampvuur zag hij het meisje van zijn dromen, zittend met haar rossige wangen starend naar het vuur. Zij had een marshmallow in haar handen. Wanhopig voelde hij zich door al zijn zondige gedachten. Hij fantaseerde over zijn eerste keer, dat zij met hem zoende.
« God haat homo’s
De belediging »
« God haat homo’s De belediging »
Communicatie, Mensen
Verboden terrein
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
27 reacties
Reageren
« God haat homo’s De belediging »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
ik voel mee met hem, arme jongen. Mooi zijn gevoel verwoord.
Het is hem gegund. Ontroerend.
Interpunctie en dubbele woorden. Moah…
@verrijking, een triest verhaaltje.
Soms lopen de zinnen niet soepel. ‘En die ene daar’ zou volgens mooier zijn als je haar naam zou noemen, tenslotte is het jouw groepje.
Leuk stuk, ik mis wat leestekens maar goeie insteek!
Ik vind ‘m ook niet zo lezen door het gebrek aan leestekens e.d.
@inge ik vind het wel een goed leesbaar verhaal. Welke leestekens hebben jullie het dan over? Ik mis 1x een komma, na terrein. Is er meer? Misschien kan ik er ook iets van leren. 🙂
Met die leestekens valt het wel mee, lijkt me zo. Ik denk dat die indruk door die éne lap tekst ontstaat. Het stukje in een paar alinea’s verdelen zou wat mij betreft de leesbaarheid vergroten.
Scoutsleider klinkt mij vreemd in de oren. Scoutingleider is denk ik duidelijker.
@DeVerrijking Opmerkelijk, zoveel hartjes bij deze tekst en bij bovenstaande commentaren.
Ik vind het een vreemd stuk en ook niet erg boeiend geschreven.
– Daar zat hij dan na 15 jaar eindelijk scoutsleider geworden.
Na ‘dan’ zou een dubbele punt kunnen volgen, eventueel een komma.
Getallen tot twintig worden in prozastukken bij voorkeur niet in cijfers geschreven.
Moet iemand er 15 jaar op wachten om leider te kunnen worden bij de scouts? Of gaat het hier om iets dat iemand al wilde toen hij een jaar of zes was?
– Eindelijk was het weekend en ging hij met de scoutinggroep op kamp.
Eindelijk werd ook al in de voorgaande zin gebruikt.
Nadat hij dan eindelijk leider was geworden, duurde het een eeuwigheid voordat het ‘eindelijk’ weekeinde werd.
Zoals het er staat, wordt er kennelijk elk weekeinde op kamp gegaan.
– Hij werd vereerd door alle jongelui en voelde zich voor het eerst een man.
Nog maar net leider geworden en dan wordt hij al vereerd door alle jongelui?
Omdat de oudste groep het zonder leider doet, moet het hier gaan om jongelui in de leeftijd van 15 tot 18 jaar. Anders zou het om kinderen gaan.
Ziek wanneer iemand zich dan voor het eerst man voelt.
– Toch had hij maar oog voor die ene daar met haar mooie blonde haren.
Dat is geen mooie zin en ook niet erg geloofwaardig. Eindelijk leider geworden, en dan gelijk al weg van een blondje?
Ofwel… de opbouw van het verhaal verdient geen schoonheidsprijs
– Wat moest hij met deze gevoelens doen, die zo duidelijk opkwamen.
Hier ontbreekt het vraagteken. En ook geen mooie zin.
– Niet aankomen, verboden terrein zo zijn de regels nu eenmaal.
Zoals het er staat mag hij niet aan die gevoelens komen, zijn ze verboden terrein. Dat staat zelfs in de regels.
– ‘s Avonds starend door het kampvuur
Men kan in het kampvuur staren, of tussen de vlammen door kijken.
– ‘s Avonds starend door het kampvuur zag hij het meisje van zijn dromen, zittend met haar rossige wangen starend naar het vuur.
Na ‘s Avonds, kampvuur en wangen zou een komma moeten staan.
Zoals het er staat, kan het meisje met haar wangen zien
In één zin tweemaal ‘staren’ is niet mooi
– Wanhopig voelde hij zich door al zijn zondige gedachten.
Niet een soepel lopende zin. Wanhopig zou wat later in de zin beter tot zijn recht komen.
Zondige gedachten nog wel?
Nee, niet een leider om je kind aan mee te geven op schoutingkamp.
Ik vind het mooi te zien dat mijn kampvuur verhaal zoveel reacties en hartjes heeft opgeleverd. Zeker met zulk uitvoerig kritiek van Ineke, waarvoor mijn dank.
Ik heb wat aanpassingen gedaan maar nog geen idee hoe ik die kan laten verwerken maar die volgt dus nog.
Wangen zijn overigens niet rossig. Dat is haar. Dan heeft zij last van baardgroei vrees ik.
En tja ik krijg een beetje de kriebels van dit stuk. Zou mijn dochter niet meegeven
@Janneke, zoons zou ik ook thuislaten.
Idd…… Ik hou gewoon alle drie thuis
Van welk persoon gaan jullie de kinderen thuishouden dan? Waaraan denken jullie deze man te herkennen? 😉
Het grappige vind ik dat ik zelf een begin twintiger en een adolescent in gedachten heb en geen oude man waarvan jullie hem, aan zijn neus, denken te herkennen.
(Toelichting voor Ineke ivm naar waarheid een verhaalschrijven. Hij is met zijn achtste levensjaar lid geworden bij de scouting. Tijdens het verhaal drieëntwintig jaar. Meisje is zestien jaar. Niet zo ziek als het lijkt toch? Of overzie ik iets?)
Taaltechnisch heb ik een hoop te leren dat zal ook niet in verhaal twee verbeterd zijn maar ik vind hem door jullie reacties (projecties) meer dan geslaagd.
@DeVerrijking Nee, ik ben niet van mening dat je een verhaal naar waarheid schrijven moet. Verhalen kunnen van A tot Z bij elkaar gefantaseerd zijn. Men kan zo fantaseren dat het verhaal helemaal als echt overkomt. Alsof het waar gebeurd zou kunnen zijn. Het maakt niet uit of het verhaal over scouts, draken of Marsmannen gaat. Echter daar waar je schrijft over dingen uit de werkelijkheid, moeten de controleerbare feiten kloppen.
En dat is het wat er mis is met jouw verhaal. De feiten kloppen niet. In het vervolg heb je het erover dat het zestig jaar geleden is, maar zestig jaar geleden waren er nog geen gemengde groepen.
Zo zijn er meer zaken die niet kloppen.
Dit is wat ik schreef: “Nog maar net leider geworden en dan wordt hij al vereerd door alle jongelui?”
En ook:
Ziek wanneer iemand zich dan voor het eerst man voelt.”
Aangenomen dat jij een vrouw bent, wat voor een idee heb jij dan van mannen? Denk jij dat mannen zo denken? Daar zet ik vraagtekens bij. Maar goed, het gaat hier om jouw verhaal, niet om jou als persoon.
Binnen het verhaal vind ik de gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon ziek. Ziek dat ie zich vereerd voelt, en zich voor het eerst een man voelt. Hoe verknipt moet je zijn om je voor het eerst man te voelen omdat je scoutsleider bent geworden? En als zodanig vereerd wordt?
Wanneer je net leider bent geworden, krijg je doorgaans een groep met jonge kinderen onder je hoede. En ook niet in je eentje.
In je toelichting geef je aan dat de man 23 jaar is. Hoe komt het dat hij 2 jaar moest wachten voordat hij leider kon worden? Zodra je 21 jaar bent, kun je je immers als vrijwilliger bij de scouts melden?
Aangenomen dat de man 23 is en het meisje 16, dan is er geen sprake van verboden terrein. Niet vanwege de leeftijd. Dat is alleen maar zo vanwege de functie van de man. Hebben ze allebei die gevoelens, zoals uit het volgende verhaal blijkt, dan hoeft alleen maar één van beiden de groep te verlaten.
In je verhaal zet je een beeld neer van een jongeman die nogal verknipt is. Zich vereerd voelen, verliefd worden en dan vinden dat hij allemaal zondige gedachten heeft. Zoals ik de eerste keer al schreef: dat is niet iemand om je kind aan mee te geven.
Dus nee, op grond van jouw verhaal had ik geen oude man in gedachten. Jij beschrijft immers een jongeman. En nee, ik zou mijn kinderen niet op kamp sturen wanneer de leiding in handen zou liggen van iemand die zo jong is en die zelf net leder is geworden.
leder = leider
In eerste instantie zag ik een jongeman voor me, maar ik ga nu toch ook wel ernstig twijfelen.
Boeiende meningen. Ik kom zelf uit streng christelijk hoek. Heb er niets neer mee, maar toen ik net volwassen was, was ik zo gehersenspoeld dat ik ook al snel mijn gedachten zondig vond. ik kan mij dus wonderwel in deze jonge man verplaatsen herkende me er zelfs een beetje in :)) nu sta ik gelukkig heel anders in het leven
De 120 woorden beschrijven wel waar he tom gata, mis wel een beetje de spanning er in… de spanning van het misschien niet haalbare of juist wel. Ja schrijven is ene kunst.. Mooi dat je het zo open doet.. en veel reacties en dat zegt ook veel… Ga door en met de tips zeker iets doen
Het aantal hartjes vind ik onverklaarbaar.