Het was liefde op het eerste gezicht. Het huisje stond tussen de weilanden alsof het er per ongeluk neergezet was.
Langzaam liep ze erheen en hoorde zelfs de makelaar niet meer. Het stond ver genoeg van de weg af om alleen de geluiden van de natuur te horen. En om te genieten van de kleurenpracht zonder het grijs van het asfalt. Ze zag alleen al twee contrasterende kleuren groen in het zonovergoten landschap, dat ’s winters in een ongerept wit zou veranderen. ‘Kleuren in de natuur vloeken niet.’
Nog geen maand later kon ze er in.
“Ik zou de raamkozijnen aan de binnenkant niet al te donker verven, anders gaat het net op een schilderij lijken.”
Ze koos voor donkerbruin.
« Einde van een droom
Laatste streek »
« Einde van een droom Laatste streek »
Communicatie
Venster
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
19 reacties
Reageren
« Einde van een droom Laatste streek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
@hendrike, schilderachtig… Goed verhaal. ‘En om van de kleurenpracht zonder het grijs van het asfalt te genieten.’ zou naar mijn mening beter aan kunnen sluiten op de vorige zin als je wat speelt met de woorden.
@hednrike. ik ben het eens met Deseiree. Op die ene zin na. De waarde van die zin is wel erg goed, die mag niet verloren gaan.
Ik denk dat het zo natuurlijker leest:
En om te genieten van de kleurenpracht zonder het grijs van het asfalt.
prima suggestie @jelstein
Wat een leuke invulling. De natuur in een raamschilderij.
Met bovenstaande reacties eens.
> twee contrasteren
– ‘gebied’ kan m.i. weg.
– komma achter verven (rustpunt bouwt ook iets van spanning op).
Mooi. > twee contrasteren
– ‘gebied’ kan m.i. weg.
– komma achter verven (rustpunt bouwt ook iets van spanning op).
Mooi.
Ik kan mijn vinger er niet goed opleggen, maar de cadans van de zinnen vind ik bijzonder treffend voor de sfeer. Zijn de dichters hier dat met me eens, en zo ja, kunnen jullie het waarom duiden?
Taalzeurtjes:
– ‘bijna contrasteren’ klink voor mij als ‘beetje zwanger’.
– ’twee met elkaar contrasteren’ >> twee contrasteren
– ‘gebied’ kan m.i. weg.
– komma achter verven (rustpunt bouwt ook iets van spanning op). <3
Ik had dat <3 voorop gezet en door die sergeantstrepen viel de tekst weg…
Desiree, JelStein en Levja, bedankt voor jullie reacties en suggestie. Ik heb die zin gewijzigd. Vind zelf ook dat het zo beter aansluit.
Leonardo, dank je. Had er eerst even moeite mee om het met contrasteren anders te zien, omdat je ook bijvoorbeeld hebt:een scherp contrast. Maar na het herschrijven vond ik het toch korter en krachtiger om alleen contrasterende neer te schrijven.
Zonder ‘gebied’ maakt het sprekender met minder woorden. En de komma is inderdaad beter.
Perfect niets meer aan doen <3
JelStein, dank je.
Heel mooi Hendrike
Dank je, Desiree.
Prima @Hendrike
Mooie sfeer neergezet. Een levend schilderij, onbetaalbaar!
Levja en Irma, dank jullie wel.
mooi verhaal, waardering
José, ik stel je waardering op prijs!