Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Hond

6 februari 2013 | 120w | Michiel van Driel | 2 |

Ik sta tussen de schuifdeur van coupé naar balkon en vice versa. ‘Zitten!’ hoor ik achter me. Ik kijk om en zie een vrouw met een enorme bouvier voor haar neus. ‘Zit!’ Ze geeft een rukje aan de riem en kijkt haar medepassagiers veel betekenend aan. ‘Hij luistert zó slecht hé? Fifi! Hierrr! Néé!’ Ik zie de bouvier op me af komen galopperen. Links en rechts proberen medepassagiers hem nog af te leiden door ‘m aan te halen met lieve woordjes en zelfs met een broodje kaas! Maar het beest is onhoudbaar. Als ik niets doe word ik verpletterd, denk ik bij mezelf. Ik doe een stapje terug. Dàt doet de deur dicht. De hond vliegt ertegenaan: ik ben gered.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Michiel van Driel of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »