Zijn vader was schipper, hij heeft hem nooit gekend. Hij was bijna drie jaar oud toen de man letterlijk tussen wal en schip terecht kwam. Pa kon niet zwemmen. Ma is toen met haar twee jongens aan wal komen wonen, wel in Rotterdam gebleven, dicht bij de havens, hun roots. De jongens leerden zwemmen voor hun zevende verjaardag. In Nederland is overal water, zeker ook in Rijmond. Ze wilde geen enkel risico meer lopen. Later verdiende hij zijn geld aan de wal, hij verzekerde binnenvaartschepen en scheepsladingen. De appel valt niet ver van de boom. Sinds een jaar of wat hangt deze aquarel op de schouw in zijn huiskamer, bedoeld als hommage aan de man die hij nooit gekend heeft.


In vervoering gebracht. Mooi.
Mooi geschreven, wel wat sentimenteel