Schrijf mee!
« »

Mensen

Verlaten

1 mei 2012 | 120w | VictorR | 1 |

“Eenzaamheid is een huis met ramen die nooit open gaan en deuren met sleutels die ik nooit kan vinden” denkt Eva bij het vlekkerige raam. Ze groet de lelijke wolken die alles blijven verpesten met een grimmige eindeloze regenbui. Gelaten kijkt ze binnen rond en ziet een troosteloze verzameling van voorwerpen en verloren dromen. Niemand zou met haar willen ruilen.

Was ze maar een wolk dan zou ze gewoon meedrijven in de hopeloze werkelijkheid en niets meer vragen of hopen. Ze gaat weer zitten op haar bed en denkt aan de slaap waarin ze weer mag dromen dat ze niet bestaat en mag vergeten wat ze wil. Ze glimlacht flauw en geniet van de trouwe stilte die haar weer omarmt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van VictorR of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »