Naast de koelkast ligt de blocnote voor de boodschappen, bij de telefoon die voor snelle aantekeningen en diep verborgen in mijn nachtkastje het geheime opschrijfblok. Die komt tevoorschijn als naast mij de diepe slaap is gearriveerd. De schanieren van het deurtje worden geregeld gesmeerd. Daardoor lukt het om stil aan de slag te gaan. De balpen ontdoe ik van zijn dop -een klikpen zou de rust teveel verstoren- en bij het schijnsel van een klein zaklampje schrijf ik mijn woorden. Het licht klem ik tussen mijn tanden, inmiddels houd ik dat een uur vol. Dan moet ik stoppen.
Het is mijn zoektocht naar de perfecte omschrijving van haar.
Elke ochtend -als zij doucht- werp ik de blaadjes onderin de krantenbak.


oh heerlijk, dit is liefde 🙂