Als ik naar mezelf kijk,
zie ik verzamelde organen,
geen goddelijkheid.
Uit cellen opgebouwd organisch slijk.
Als ik het organisch slijk ontleed,
zie ik moleculen,
geen bewustzijn.
Minuscule bouwstenen aan elkaar gesmeed.
Als ik moleculen uit elkaar plof
zie ik atomen,
geen geest,
Handenvol met sterrenstof.
Als ik op de atomen inzoom,
zie ik alle krachten,
geen ziel,
Restanten van de grote boem.
Ik schrik wakker en word verblind,
weg alomvattende theorie.
Of is het toch empathie,
die universeel verbindt?
Het antwoord is in ieder geval al bekend, nu de correcte vraag nog.
Voor de IT-ers en de SF-nerds onder ons, de volgende quote:
“Het is ook niet ongebruikelijk na enige, theatrale aarzeling met “42?” te antwoorden op een vraag die niet te beantwoorden is. SWI-Prolog, een computertaal reageert met de volgende dialoog op een logische fout:
?- X.
% … 1,000,000 ………… 10,000,000 years later
%
% >> 42 << (last release gives the question)"
bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/H.....,_en_Alles
Ik vraag me af wat je hier met empathie bedoelt.
@Ineke Ik weet niet helemaal zeker of je vraag retorisch bedoeld is, dus bij deze een uitleg van mijn bedoeling.
Het gedicht is geschreven om een tweestrijd aan te geven in 1 persoon. Het hardnekkig zoeken naar het antwoord op alles en de realisatie dat alles niet door die theorie beschreven kan worden.
Empathie staat hier zowel voor inlevingsvermogen als de in psychotherapie beschreven techniek om te luisteren, zodat communicatie mogelijk wordt. In beide gevallen vraagt de hoofdpersoon zich af wat hem met zijn omgeving verbindt. Zijn kennis over het natuurkundige alles of zijn vermogen om anderen aan te voelen en te kunnen luisteren.
Deze vraag is niet echt op deze manier te beantwoorden vandaar de titel.
Dankjewel voor je uitleg. En ja, ik bedoelde de vraag echt als vraag.
Je stuk heb ik wel begrepen, denk ik. Maar dat woord empathie, in de betekenis van je inleven in de ander, dat kan ik daar niet helemaal plaatsen.
Ik denk overigens niet dat er één specifieke luistertechniek is met betrekking tot psychotherapie.
Klopt volgens mij, dit is er maar één van, al ben ik geen expert in psychotherapie.
Inleven in de ander maakt het voelen van en reageren op emoties mogelijk, zodat de reactie past bij de emotie van de ander. Wetenschappers hebben dit onderzocht en het spiegelneuron in het brein gevonden, dat emoties van anderen spiegelt bij de toekijker/toehoorder. Het lichaam wordt in een vergelijkbare emotionele toestand gebracht, zodat de reactie vanuit hetzelfde gevoel gebeurd.
Zomaar nog een betekenis van empathie gevonden 🙂
Empathie kun je zelfs bij baby’s waarnemen. Bij psychopaten helemaal niet. En dat terwijl ze heel goed op emoties enz van anderen in weten te spelen.
Bij psychopaten is het aangeleerd gedrag, zonder dat ze daar iets bij voelen. Zij voelen geen empathie maar zijn meesters in naspelen van de juiste responses op een emotie. Dit aanleren van gedrag door bv anderen in de spiegel na te doen, om de mimiek en de stemklank goed te krijgen is goed gedocumenteerd. Het verschil tussen psychopaten en “normale” mensen is het verschil tussen roofdier en prooi, waarbij mimicry niet verward mag worden met empathie, maar niettemin hetzelfde gedrag wordt vertoond als empathische mensen om een doel te bereiken. M.a.w. De prooi snapt het roofdier niet en omgekeerd, er is slechts een illusie gecreëerd om een doel te bereiken. Niet iets wat als echte communicatie te bestempelen is.
Een aantal goede documentaires over psychopaten is te vinden via mijn website in de video sectie:
http://www.curiousforce.nl/index.php/video-sectie
Eén documentaire die ik wil aanbevelen voor de geïnteresseerden is de documentaire “I am Fishhead”
via mijn site of youtube: http://www.youtube.com/watch?v=KUbjaI3X5Qk
Dat is één van de facetten. Waar ik op doelde, dat is dat psychopaten anderen heel goed weten te bespelen, precies weten wat ze moeten zeggen en doen om een bepaalde respons bij de ander op te wekken. Daarin zijn ze niet zelden natuurtalenten.
@GJ Ik schreef er wel eens over: https://120w.nl/2011/moordvent/
Stukje gelezen en herkenbaar. Ik ben zelf in het normale leven een aantal psychopaten tegengekomen (niet gewelddadige) die uiteindelijk hun hele omgeving nar de knoppen hielpen ten koste van alle mensen die in eerste instantie dachten met een vriend, een goede collega of gewoon een leuk mens om te gaan. Dat zijn geen leuke ervaringen. Ik ben daarom ook bezig het e.e.a. op papier te zetten. Mocht je tips hebben, dan hoor ik dat graag.
Ik heb ermee gewerkt. En dan waren niet altijd de patiënten cliënten de mensen zonder empathisch vermogen.