Schrijf mee!
« »

Fictie

Tot de dood ons scheidt 2

11 juni 2012 | 120w | Defrysk | 0 |

Nu ik de trap op loop krijg ik toch zo mijn bedenkingen. Zo’n grote man en zo’n klein fileermes. Zachtjes sluip ik weer naar beneden. De trap stribbelt piepend en krakend tegen. Ik stop even en trek een geĆÆrriteerde grimas: “Zachtjes,” sis ik naar het houtwerk.
We bezitten een arbeidershuisje van voor de oorlog en die hebben van die smalle, steile trappen, met een deur beneden, die opent naar de keuken. Een tochtig, vochtig huisje die mijn man zo nodig wilde hebben. Ik hoor het hem nog zeggen: “Lekker voordelig!” Maar we stoken ons een ongeluk en de waterleiding is iedere winter bevroren. En ieder voorjaar die lekkages!
Terug in de keuken valt mijn oog op het hakmes. Ook Japans.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »