Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Natuur

Ontzield

12 november 2012 | 120w | G.J. van Gisteren | 4 |

Vuil gele schuimkragen op bruine golven rollen traag het strand op, een bittere chemische walm vergezelt het bijtende schuim dat achterblijft op het zand.

Wandelend over de vervallen pier van Scheveningen herinner ik me ruziĆ«nde zeemeeuwen, bikiniā€™s en Duitsers in kuilen. Ik mis de geuren, de zilte zeelucht, kibbeling en gebakken mens in factor 12 zonnebrandolie. Walgend maak ik fotoā€™s van de Noordzee die zich, verkracht door onze hebzucht, om de palen van de pier krult. Zwart-wit want ik haat het bruin getinte dodenmasker van dit ontbindende lijk.

Ik verstel een riempje van mijn knellende gasmasker, giftige lucht glipt langs het filter. Onmiddellijk werkt mijn maaginhoud zich door mijn slokdarm omhoog, ellendig kots ik over de reling mijn ingewanden leeg.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »