Schrijf mee!
« »

Liefde, Poëzie

Olla vogala

24 februari 2012 | 104w | Abel Staring | 5 |

Mijn ogen wachten hulpeloos op U,
nu al die losse vogels weer een tweespan…
hebban olla vogala nestas hagunnan
hinase hic enda thu wat unbidan we nu?

Maar ik, ik kleef hier vast aan perkament
vol zwart en traan en voel het blanke vel
zo vloeibaar op uw borst hier in mijn cel
tot alles stolt -alleen gemis is permanent.

Alle dingen worden mij te inghe.
Wie geneest de smart van geest en hart?
Het dicht in moedertaal? Ben ik een bard?
Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen…

Ik ben een letterknecht, een kopiist,
die bij elke haal uw ronde vormen mist.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Abel Staring of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »