Gisteren ging ik vol goede moed naar een sollicitatie gesprek. Dit werd het nieuwe begin van een glorieuze toekomst. Dit was een baan die helemaal voldeed aan mijn wensen en verwachtingen. Een baan waarbij ik zeker wist dat ik het beste uit mijn zelf zou kunnen halen. Ik zou weer een noemenswaardig leven krijgen, iets kunnen betekenen voor de maatschappij. Aan het eind van de dag was ik een ervaring rijker; Ik voelde mij afgewezen, te oud, te over gekwalificeerd, onkundig, onnozel, onzeker, ongewenst, te neergeslagen en vooral moe. Moe van mijzelf en van alles en iedereen. Moe van deze zinloze daginvulling. Moe om morgen weer op te staan. Morgen ga ik vol frisse moed weer verder met deze zelfdestructie.
« Even BADRen
de Mantel der Liefde »
« Even BADRen de Mantel der Liefde »
Communicatie, Maatschappij
Mijn toekomst
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Even BADRen de Mantel der Liefde »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wie niet waagt wie niet wint. Misgeschoten is altijd mis. Solliciteren is een vak apart. Mensen met een baan hebben mazzel. Succes verder.