Net wakker en ik hoor de eerste sirene al.
Een ambulance raast langs.
Ik draai me nog even om.
Broeders rijden naar een plek des onheils waar ik misschien iets over zal lezen in een toegeschoven krant.
Hier is niets aan de hand, daar wordt leed geleden.
Een broeder lapt iemand op, een dokter verklaart iemand dood.
Ik verwissel mijn warme dekens voor de kille buitenwereld en kleed me om.
Koude voeten, het zeil plakt.
De sirene staakt, ik onthoud wat ik dacht.
De koffie is sterk en verdringt mijn stemming.
Een beetje melk om de bittere smaak te verzachten.
Dan sta ik op, druk op een knop.
Een zoveelste flard, vastgelegd voor de eeuwigheid, is de wereld in gestuurd.
« Kruip in de huid van…
Ondertussen op de bank »
« Kruip in de huid van… Ondertussen op de bank »
Maatschappij
Flard
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Kruip in de huid van… Ondertussen op de bank »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties