Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Eenzame zoektocht

25 september 2012 | 120w | G.J. van Gisteren | 2 |

Jan slaapt nog als ik door zijn berichten blader, niets … In de hal voel ik voorzichtig door zijn jaszakken, weer niets. Omdat ik vermoed dat hij vreemd gaat zoek ik bewijs. Ik open zijn laptoptas en speur achterdochtig verder.

Aha! Een kladpapiertje met daarop, Deborah terugbellen, zie je nou wel! Vanachter me klinkt, “Morgen schat, wat zoek je?” Met betraande ogen houd ik beschuldigend het kladje omhoog: “Wie is Deborah?” Eerst verbaasd dan boos vraagt hij: “Wat? Wie?”

Jan is weg. Voorovergebogen, gebroken en met mijn ingewanden in een knoop, staar ik naar het verfrommelde kladje. Ik heb wel honderd keer mijn excuses aangeboden en om vergeving gesmeekt, maar voor Jan was de maat vol. Ik denk, stom wijf, waarom?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »