Een beetje beteuterd kijk ik naar mijn liefste bezit. Ik had het altijd bij me, maar het kan nu niet meer.
Voortaan mag ik het niet meer dragen.
Voortaan voel ik me naakt.
Voorzichtig zet ik mijn eerste schreden ‘zonder’ buiten. Ik heb het gevoel dat ik extra opval, dat iedereen naar me kijkt.
Dan merk ik dat er juist minder naar me gekeken wordt. Mijn verstoppertje spelen lokte juist uit dat mensen naar me keken!
Waarom heb ik dat niet eerder opgemerkt?
Daarom ben ik blij dat ik het niet meer draag, ik ben bevrijd, bevrijd van mijn nodeloze bescherming!
Daar racet een verlosvrouw over de busbaan! Ze schept me bij de bushalte. Zonder mijn integraalhelm ben ik kansloos.


Dubbel. Aan de ene kant verdrietig dat er vrouwen in boerka’s rond moeten lopen en dus goed zo’n verbod. Aan de andere kant weet je nu zeker dat die vrouwen door zo’n verbod helemaal de deur niet meer uit mogen.
Mee eens.
Misschien eerst nadenken voor men een verbod oplegt?