Je struint door een winkelstraat op een zaterdagmiddag. De zon schijnt, overal mensen. Dan stoot je per ongeluk tegen iemand aan. Je zegt sorry, hij niet.
Je zit in de trein en staart naar een leeg landschap. Een jongedame neemt plaats tegenover je. Haar gsm rinkelt, het melodietje zeurt je gedachten binnen. Ze drukt hem eindelijk uit, maar dan begint ze hardop te praten. Als ze jouw kant op kijkt, wijs je naar het pictogram
‘Stiltezone’. Ze laat haar middelvinger zien en vervolgt haar gesprek.
Je denkt na over deze omgangsvormen. Je vindt ze storend, onnadenkend. Toch zijn ze al jaren ingeburgerd. Films maken gretig gebruik van deze vorm. En zelfs politici spreken nu heldere taal.
Conclusie: hufterigheid is hip.
…maar niet nieuw.