Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Bed

19 november 2012 | 120w | Lijmstok | 2 |

Ik deed alsof ik sliep en ze draaide zich muisstil bij me weg. Geruisloos zette ze haar blote voeten op de koude slaapkamer vloer. Ik voelde het evenwicht in de matras verschuiven en ik wist dat ze deze nacht zou verdwijnen. geschuifel, het geluid van een rits: stilletjes stond ze zich aan te kleden. Ik huilde inwendig en ik wist dat ik haar nooit meer zou zien. De paniek vloog me naar de strot, ik moest iets doen, ik wilde opstaan, haar beet pakken en…

Maar ik deed het niet. Ik kon niet bewegen: als verlamd, verslagen en versteend hoorde ik met een zachte piep de slaapkamerdeur opengaan. Ik kon haar niet vasthouden, en ze wist het. Vaarwel mijn liefste.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »