Quentin is mijn twee jarige drama-queen. Hij ligt nu, iets over negenen vrijdagochtend, verveeld en drammerig onder mijn stoel terwijl hij mijn aandacht probeert op te eisen. Hij geeft me een stukje hout uit de stapel naast de kachel, die gelukkig uit staat. Dan probeert hij met weinig gevoel voor souplesse op mijn schoot te klimmen. Eindelijk zit hij dan. Pappa typt nog even verder. Zo meteen, over een half uur, zit pappa samen met mamma over jou te praten bij maatschappelijk werk. Wat het met je doet als je twee jarige vier weken op de intensive care heeft gelegen. Drama queen jij nog maar even, Quentin. Misschien kan ik er ooit afstand van nemen, het een plek geven.
« Nooit meer een gesprek met mijn moeder
Kabouter Boomklimschoen »
« Nooit meer een gesprek met mijn moeder Kabouter Boomklimschoen »
Communicatie, Familie, Mensen
Quentin
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
-
Op 27 november 2011 om 12:05 zei Gavi Mensch:
Kleine suggestie voor de pappie van een 2 jarige met ziekenhuistraumaatje, niet typen terwijl jeziet dat hij verveeld en drammerig is, maar zijn aandacht afleiden met iets leuks. Typende vader’s maken drama-queens van elke 2 jarige. Succes! 😉
-
Op 27 november 2011 om 13:18 zei Lex:
Typische pappa, net als ik.
-
Op 27 november 2011 om 19:15 zei Gerben Oebele:
@ Gavi Mensch: goede tip zeg. Bedankt. Ziekenhuistraumaatje ook meteen opgelost!
Reageren
« Nooit meer een gesprek met mijn moeder Kabouter Boomklimschoen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Gerben Oebele, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie