Het eerste wat ik vanmorgen lees is een commentaar waar ik me aan erger. Mijn ochtendhumeur breekt uit, en schiet uit mijn slof met mijn reactie. Ik voel me als CDA-staatssecretaris Henk Bleker en wens mijn uitspraken dan ook te nuanceren.
“Ik wijs de persoon in kwestie niet af, maar vloog uit de bocht vanwege zijn uitspraken. Ik wil mijn woorden daarom ietwat temperen in de hoop dat je dat chique van me vind. Je hoeft dus geen Tweetje naar @120woorden te sturen over mijn gewraakte uitspraken.”
Mijn ochtendhumeur vervaagd weer, dankzij een kopje koffie en een boterhammetje.
Mijn knieën worden slapper, mijn ruggengraat is weg;
Ik voel me weer gewoon, en conformeer me zoals het hoort.
Recente reacties