Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

De ochtendstond

27 oktober 2011 | 120w | Hanneke de Jong | 1 |

We wachten. Terwijl het eerste ochtendlicht langzaam over de heuvel, onze heuvel, glijdt, wachten wij. In het donker zijn we gekomen, onzichtbaar en onhoorbaar. Ondanks de kou die pas verdwijnt als de zon kracht krijgt, staan we doodstil op onze plaats.

Als het straks licht wordt, is het duidelijk dat we hier zijn. Dan geven onze mutsen de heuvel, nog bedekt met bruine en grijze tinten, kleur. Zwijgend knikken we elkaar toe: die van het water met hun blauwe mutsen, die van het veld met groene, de wijzen met zwarte en de bouwers met rode. Iedere ambt heeft zijn eigen kleur maar desondanks zijn we gelijk. Dat maakt ons kleine volk groot.

We luisteren en wachten op dat ene moment.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hanneke de Jong of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »