Sinds het moment dat ik voor het eerst voet op de campus zette, weet ik dat dit de plek is waar ik thuishoor. Jarenlang heb ik gezocht naar een carrièrepad dat bij me zou passen. Ik startte de ene opleiding na de andere, maar omdat mijn hart nergens echt in lag, brak ik elke studie even snel weer af.
Eindelijk voelde ik de magie toen een glanzende rode brochure met een goud randje op de mat viel.
Op de eerste dag van september pak ik mijn tas uit in de kamer die ik met een studiegenoot zal delen. We hangen net onze rode jassen en mutsen aan de kapstok, als een ouderejaars ons komt begroeten: ‘Welkom op het Kerstman College!’
Ho, ho, ho, hij is leuk.
Leuk Inge!
Maar ik vind wel dat de eerste zin in de tegenwoordige tijd zou moeten staan.
Vanaf het moment dat ik voor het eerst voet op de campus zet, weet ik dat dit de plek is waar ik thuishoor.
Zoals het er nu staat (verleden tijd) vind ik het verwarrend lezen.
Grappige wending, een goede kerstman zijn is echt een vak apart 😉
Leuk!
‘in de kamer die ik met een kamergenoot zal delen’ = dubbel. Beter: studiegenoot.
Dankjewel allemaal!
@Boogje Ik heb enorm zitten prutsen met die zin in tt/vt. Ietsje aangepast nu, niet helemaal in tt, want het idee is dat hij terugkijkt, ‘nu’ is de dag dat hij daar intrekt (laatste alinea).
@Lousje Mee eens, aangepast.
Dank voor de tips!
@Inge; 🙂
Grappig!
@Desiree @hendrike Dank je!
@Inge, grappig verhaal