Het zwarte gat is haar raam. Geen licht, geen kou, gordijnen zijn overbodig. Wanneer muziek haar oren binnen dringt, verdringt het verdriet en pijn. De stemmen fluisteren pijnlijk hard: Wat als alles anders was? En gisteren nu was? Als haar hart zou stoppen met slaan, en het zijne weer verder […]

Maarten Biesheuvel schreef ooit dat de waanzin in zijn familie werd doorgegeven als een tube tandpasta, waarbij elk familielid zijn eigen tandenborstel gebruikte. Behalve dat het woord waanzin wat stigmatiserend klinkt, is dit een interessante uitspraak, die geldt voor veel psychiatrische aandoeningen. Dezelfde aandoening kan zich op tal van verschillende […]

Jouw tranen kan ik drogen Ik luister naar jouw groot verdriet Jouw handen kan ik pakken Maar troosten nee dat kan ik niet Jouw tranen blijven lopen Je krijgt veel steun en post De stapels die er komen Hebben jouw verdriet niet opgelost Jouw tranen moet je huilen Ik sta […]

Op een ochtend opent ze haar ogen en realiseert zich meteen welke dag het is. “Zes december,” fluistert ze zachtjes. “Die heilige baard zit weer op zijn boot naar Spanje.” Vastberaden slaat ze haar dekbed opzij. “Koud!” huivert ze wanneer haar voeten het laminaat raken. Hoestend van het stof trekt […]

Daar dwarrel ik door de kamer, Ik geniet van zo’n kamer samen met mijn vrienden. Soms komt de huisvrouw en poetst ons weg maar dan verdwijn ik in de gordijnen. Ik lig op de zwarte piano daar kom ik goed tot mijn recht en vlieg ik naar het dressoir om […]

Vanochtend vroeg heeft een arrestatieteam een inval gedaan in een distributiecentrum van PostNL in Den Bosch. De actie volgde op een anonieme melding. Bij binnenkomst bleek de uitdaging enorm. Duizenden aanwezigen werden aan grondig onderzoek onderworpen teneinde de verdachte te vinden. Het team had hiertoe de bevoegdheid zonder uitzondering te […]

Het is vreemd hoe scherp je geheugen kan werken op de momenten dat je het niet zou verwachten. De blauw gekleurde vis van schuimrubber. Er was nog één gat open. Hoe ik met kleren aan het water in sprong, als onderdeel van de eisen om mijn zwemdiploma C te halen. […]

Prachtig! Zowel kleur als structuur. Het ‘lijf’ van de rodekool bestaat uit bladeren die op schubben lijken. De buitenste snijd ik wel weg, die worden nooit gaar. Het mes doet verder piepend zijn werk. Er horen kruimige aardappels bij, die straks met de kool tot een homogeen geheel gestampt worden. […]

Nu en dan sneuvelt er een, tot er geen twaalf identieke glazen meer in huis zijn. Ik dus naar de “blauw-gele winkel”. Zestig kilometer drukte verder, een kwartiertje voor openingstijd, parkeer ik me bij de H. Wachten voor de winkel opent zit er niet in, door de luidspreker klinkt een […]

‘Wil je mijn kauwgom proeven?’ Ondeugd twinkelt in haar blik. Ze trekt een sliertje en draait het uitdagend om haar vinger. Haar neus rimpelt bij haar kriebelende gegiechel. Guitigheid duizelt bruisend door mijn buik. Dan blaast ze een grote bel die zacht klapt en haar lieflijke lippen deels bedekt. Een […]

Een goed functionerende democratie kenmerkt zich volgens velen door het feit dat alles gezegd moet kunnen worden. Vrijheid van meningsuiting krijgt de status van een onaantastbaar democratisch heiligdom. Wanneer je echter tegen zo’n verwoed verdediger van democratische waarden zegt dat zijn moeder een uitgelubberde hoer is en zijn vader een […]

Regen, laat op de avond. Het water sijpelt door de schubben van zijn nep slangenleren schoenen. Hij schopt tegen een blikje, een putdeksel ligt scheef en hij breekt haast zijn nek. De tram giert bellend door de bocht en mist hem net. Beslagen gezichten van individuen, niemand ziet iemand, iedereen […]

Mij persoonlijk is geen enkele andere branche bekend die met zoveel niet aflatende inzet het zuurverdiende geld uit menig portemonnee weet te kloppen dan de cosmeticabranche. Vol verbazing zie ik dagelijks de nog immer groeiende stroom reclamespots voorbijkomen. Nóg vollere wimpers, nóg sterkere nagels. Perzikzachte huid, vitamine voor je haar. […]

Toch nog plotseling De intense oplawaai van grijze stoffigheid De holle groef die restte was ooit anders voorgespiegeld. En bovendien nog schrijnend De tintelingen in een pijnloze wond De wondranden waren er niet bij verteld Voorts nog dreigend De kaken van het porem Mijn angst De vrees, minstens keer tien […]

Wanneer je de medemens confronteert met gedragingen die de zwarte zijde van zijn of haar karakter tentoonspreiden, zie je bliksemsnel de radertjes van verdedigingsmechanismes op gang komen. Zo iemand absorbeert niet je woorden, maar kaatst, nog voordat de ratio in werking kan treden, onmiddellijk de bal terug. ‘Zeg, onthoud jij […]