0
Er was eens een meisje dat Lisa heette. Ze moest van haar stiefmoeder op een boerderij werken. Lisa deed het met tegenzin en knoopte een rode boerenzakdoek over het haar. De boer werd zo kwaad en dreigde haar boven het spit te braden en niet het varken. Lisa moest het […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Fictie, Liefde, Mensen
Het behaarde goud
Otto had alles wat zijn hartje begeerde. Een mooie dochter waar hij geen oog voor had en honderd baar goud opgeborgen in een bureaulade. Elke dag telde hij zijn baren. Op een dag kwam hij niet verder dan vijftig stuks en een hertelling leverde geen baar meer op. Sinds die […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Rinkelen
Ze stond, had net de stomp van de joint gedoofd. Met een onnavolgbaar en bijna onwaarneembaar zetje bracht hij haar aan het wankelen en liet haar handig in zijn armen landen. Zij was eerst even overdonderd als ik, als toeschouwer, keek hem even aan, omhelsde hem en nestelde zich tegen […]
-
Maatschappij, Mensen
Donkere dagen
Haar man zit sjagrijnig thuis, al sinds de financiële crisis uitbrak. Afgedankt na 18 jaar bij dezelfde baas te hebben gewerkt. Haar 26 jarige zoon is ook weer thuis komen wonen. Ze hadden hem laten studeren, met het oog op de toekomst. Informatica, iedereen had toch computers? Maar nu blijkt […]
-
Eten & drinken, Mensen
De vrouw met de kweeperen
Ze was altijd gekleed in lagen vodden. Maar als ik haar zag, leek het wel alsof ze zich niet bewust was van de kou. En ik zag haar vaak in de buurt. Vooral rond deze tijd, zo vlak voor de kerst, als de kweeperen van de bomen vallen omdat niemand […]
-
Fictie, Mensen
Hairyfairytale
Er was eens… sorry, even opnieuw. Er is… een lieve dame die de hele dag met haar haren bezig is. Dat is blond en prachtig, maar ontzettend lang. Dat kan heel gevaarlijk zijn. Je struikelt immers gemakkelijk over een klit of een verdwaald haarspeldje. Daarom begint zij voor het ontbijt […]
-
Fictie, Mensen, Studie & werk
Niet dood
Toen ik wakker werd was ik koud, klam en rillerig. Ik had geen idee waar ik was. Ik gooide het witte doek waar ik onder lag van me af en keek om me heen. Er waren meer mensen die onder een witte doek lagen. Alleen waren die allemaal dood. Ik […]
-
Familie, Mensen
Oma
Ik zit naar voetballen te kijken als mijn dochter binnenkomt en bericht dat oma is opgenomen. Om de drie maanden is het raak. Ik sluit de ogen en zie mijn hele zaterdagavond naar de knoppen gaan. Eerst onze dochter onderbrengen, dan naar het ziekenhuis. Oma ligt snurkend in een opkamertje. […]
-
Mensen
Het knechtje
Met honger in zijn lijf zwierf hij door de donkere nacht. Het was koud. Niemand die hem zag staan, niemand die hem iets gaf. Geld om ergens onderdak te vinden had hij niet, net zomin om iets te eten te kopen. Hij was principieel tegen iedere vorm van diefstal. Ineens […]
-
Communicatie, Mensen
Wordfeud
Wat is dat toch met me? Met enige regelmaat kijk ik op mijn smartphone of een of meer van mijn tegenstanders hun zet gespeeld hebben in Wordfeud. En dan ben ik klaar voor een tegenzet, soms mopperend op het gebrek aan klinkers of juist medeklinkers, soms enthousiast over de mogelijkheden […]
-
Mensen
Kereltje
Lang, lang geleden, toen de rijken nog barmhartig en behoeftigen hardvochtig waren, kwam een jongetje ter wereld zonder armen en benen. Hij had een guitig koppie en appelwangetjes. De dorpelingen waren geen barbaren, maar aan een kereltje zonder ledematen hadden zij niets op het land. Zij bonden het kraaiende pakketje […]
-
Mensen
Prinses
Er was eens een mooie prinses. Ze bezat een huid als zorgvuldig geroerde roompap en met exact dezelfde kleur; hoogstens vertoonde zich hier en daar een ongehoorzaam maar schattig luchtbelletje. De iets afgevlakte zandlopervorm van haar fraaie lichaam werd ondersteund door stevige en tegelijk slanke benen, volmaakt uitgebalanceerd; gestroomlijnd vanaf […]
-
Mensen
Boze Bosselingen
Er was eens een klein meisje, dat erg verdrietig was. Haar moeder is vorig jaar het Boze Bos ingelokt door de Bozelingen. Elke dag kijkt het meisje, Marinda, onderweg naar school naar het bos. Vanaf het pad kun je ongeveer vier meter het bos inkijken. Elke keer hoopt ze op […]
-
Liefde, Mensen
Het sprookje van slechts 120 woorden
Er was eens een sprookje van slechts 120 woorden. Alle personages uit sprookjesland lachten toen ze het hoorden. “Haha, wie wil daar nu aan mee doen, dit is gewoon een grap. Wie kunnen we uitlachen wie zet de stap.” Ondanks al het gelach en gespot, stapte één iemand gedreven naar […]
-
Communicatie, Mensen
Sprookjes bestaan niet
Op blote voeten strompelde ze over het pijnlijke asfalt. Heel langzaam verplaatste ze zich, bij elke stap voelde ze steken in haar voeten. Haar tenen kromden zich dan, de pijn verdrijvend. Ze huilde zachtjes, maar de tranen op haar gezicht waren niet te onderscheiden van de regendruppels. Haar mascara was […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties