Ik verzit wat als hij tegenover me komt zitten. Een leuke man, denk ik. Hij stelt zich keurig voor, gespannen als hij is. Hij heeft duidelijk zijn best gedaan, maar ik voel vooral z’n klamme hand. Het is ook best spannend, al heb ik daar inmiddels niet zoveel last meer van. Ik glimlach en trek voor de vorm m’n bloesje recht, misschien helpt dat wat. Maar op de vraag wat voor hobby’s ik heb, moet ik wel met Jambers antwoorden. ‘Overdag werk ik als secretaresse op een makelaarskantoor, maar wanneer de duisternis intreedt ontpop ik mij tot een strenge sm-meesteres met een bewonderenswaardige verzameling aan attributen en een harem aan gewillige slaafjes.’
De bel gaat, het signaal om te vertrekken.
« Het fluitsignaal
Waslijncommunicatie »
« Het fluitsignaal Waslijncommunicatie »
Communicatie, Fictie, Liefde, Mensen
Wanneer de bel gaat
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Zomaar of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Het fluitsignaal Waslijncommunicatie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Zomaar: te leuk om moeilijk te doen over verzameling aan, of gebruik van het woord harem in deze context (-;
Van mij een hartje. En voor de wending door de laatste zin had ik er wel twee willen geven.
@Zomaar. Met Arjan eens: leuk. De ‘aan’ achter verzameling en de ‘aan’ achter harem vind ik minder mooi, maar doorgaans zeur ik ook meer dan Arjan ☺
Bedankt heren en fijn dat jullie het toch redelijk eens zijn! 😉