Zoele nachten in de Provence, geurige lavendelvelden, fluwelen wolkenluchten, als van peperdure dekbedovertrekken. Een van de wonderlijke eigenschappen van het geheugen is dat je zomaar even het verleden tevoorschijn kunt toveren. Een andere tijd, een andere hemel leven voort in je hoofd. Tenminste, zolang je nog niet bent gedesintegreerd, om de big bang terug te geven wat het je ooit slechts in bruikleen gaf.
Het is frappant hoe deze sneeuwvlakten op je geest inwerken. Dat is een van de dingen die ik hier heb geleerd, dat de witte weidsheid het denkvermogen tot essenties terugbrengt.
Duizenden kilometers hiervandaan ligt de Randstad, met succesvolle forenzen, die tweemaal daags in de spitsuren op weg zijn naar en van hun giftig medicijn, hun Waterloo.
« Honderd Dagen
Het spel en de winst »
« Honderd Dagen Het spel en de winst »
Fictie
Witte weidsheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Honderd Dagen Het spel en de winst »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Cesar, ik lees nog maar zelden hier. Ik hoop dat je ondertussen niet bent gaan snuiven aan het witte poeder. Ik ken wel zwoele nachten, zoele zijn mij onbekend. Wie weet wat wit weids wordt gemist?
@Levja. Leuk dat je weer eens op 120w bent; zou je vaker moeten doen. Poeders e.d. heb ik niet nodig; ik hou het bij Spa blauw. Ze vroegen eens aan Salvador Dalí in een interview of hij drugs gebruikte, vanwege zijn surrealistische creaties. Daar moest hij hartelijk om lachen en hij gaf als antwoord: ‘Ik bén een drug.’
Zoele nachten heeft een ietwat andere connotatie dan zwoele nachten en de (bij)betekenis van zwoele wilde ik nu juist niet hebben in dit stukje.
Overigens hoort dit stukje bij een serie die ik schrijf op 120w en waarin ik mijn ervaringen in de poolstreken (in)direct verwerk.
@Cesar: Graag gelezen.?
Persoonlijk zou ik er niet heengaan omwille van de sneeuw…
Zie:
https://120w.nl/2019/wiebelende-grasvlaktes-in-siberie/
@N.D.D. Mijn hoofdpersoon zit vooral in de deelrepubliek Komi (bijna 10 keer Nederland). Dat ligt erg noordelijk en daar speelt dat (nog) niet zo’n grote rol. Over enkele decennia mogelijk wel.
@Cesar: Net geen Siberië? (Op kaarten lijken de afstanden altijd zo klein…) Als je er een boek van gaat maken, dan wil ik het lezen.
Ik kende deze nevenvorm van zwoel niet. Altijd leuk om iets nieuws tot je te nemen.
@N.D.D. Komi grenst aan West-Siberië, en hoort officieel nog net bij Europees Rusland.
Als er een boek van komt, dan laat ik het je weten.
je neemt de lezer mee in een andere wereld.