Natuurlijk heb ik even een doosje bonbons gestuurd. Voor zijn vrouw, vriendin. Vriend kan natuurlijk ook. Nee, hij heeft nog niet bedankt; dat kan ook niet. Te kort dag. Hij heeft het druk met al die felicitaties.
Het zal je maar gebeuren: in één dag zestigduizend euro rijker door wat letters op papier te zetten. Twee prijzen nog wel. Dan moet je toch wel heel bekend zijn. Nee, ben je gek, ik ben absoluut niet jaloers. Moet je zien hoe zijn jasje – bovenste knoopje vast, zoals dat hoort – om zijn wat dikker wordende buik zit. Zijn haar hoeft ie niet te kammen, haha.
Hij spreekt Nederlands met het accent van iemand die accentloos wil spreken.
Ik ga zijn boek kopen.
« Bonbonton
Hoogsensitief »
« Bonbonton Hoogsensitief »
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
En de winnaar is … En de winnaar is …
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Bonbonton Hoogsensitief »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han. ‘Hij spreekt Nederlands met het accent van iemand die accentloos wil spreken.’ Een goede constatering. Gemaakt en aangeleerd dus.
@Ewald. Ja, dat viel mij op. Maar ik vraag me vooral of hoe er gestemd wordt. Als jij dat boek had geschreven, had jij dan gewonnen?
@Han. Heb je eenmaal een naam, val je sneller in de prijzen. Dat is nu eenmaal zo.
@Ewald. Dat bedoel ik dus.
Je hebt het over Tommy Wieringa, begrijp ik, komt inderdaad niet uit de Randstad
@José. Lijkt me duidelijk. Hartelijk dank.