“Oma?”.
“Ja?”.”Hoe heeft u opa leren kennen?”.
Oma keek op van haar borduurwerk. Ze glimlachte.
“Ik was al anderhalf jaar gescheiden.”En hevig aan het daten”.
Noa was een en al oor. “Daten?”.
“Ja, meis zo deden sommige dat om aan een man te komen”.
Opa zei tegen mij: “Doe eens spontaan en gek. Zullen we gaan wandelen over het strand dat praat wat makkelijker dan tegenover elkaar zitten”.
“Je hond kan dan lekker rennen”.
“Ik pakte alles snel in en rende naar de bus. Net op tijd.
Bij het eind punt belde opa en ik zei waar ik stond.
Niet veel later troffen we elkaar. Liepen twee uren en aten en dronken wat in een tentje”.
“Het werd heel gezellig”.
« Patent op leven…
Kaartenhuis »
« Patent op leven… Kaartenhuis »
Communicatie
Daten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Nell van der Eijk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Patent op leven… Kaartenhuis »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Leuk.
JA Lousjekroesje het is echt en het is waarheid. Die oma ben ik. Maar ben geen oma. haha Want kan niet.