Ze is de goedheid zelve, mijn vrouw.
Altijd al geweest, vanaf onze verkeringstijd in de brugklas, nooit een onvertogen woord of gebaar.
Iedereen is gek met haar.
Maar ik, ondankbare hond, vond haar na dertig jaar sleur zo ongelooflijk saai dat ik een vriendin heb genomen.
Totaal ander kaliber. Blond, jong, spannend in bed, grote bek die ze voor alles open doet.
En nu weet ik het niet meer. Wat wil ik, vind ik?
De kinderen zijn zowat volwassen, zullen er niet om huilen hoop ik.
Mijn vrouw weet nergens van, en zal er vast geen boos woord over zeggen.
Ben ik van zo’n laag allooi dat ik mijn jongeheer achterna ga?
Is mijn vrouw puur goud en blijf ik?
« ODOL
Getijden »
« ODOL Getijden »
Mensen
Mannenleed (6)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« ODOL Getijden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
@Berdien. De hedendaagse werkelijkheid. Of zijn vrouw puur goud is moet blijken.
En of hij een “gouden” heeft zal de tijd uitwijzen. Mogelijk staat hij straks met lege handen. Het is niet alles goud dat er blinkt.
Hartje
@Berdien. Tevreden zijn met wat je hebt, lijkt mij. Goed stukje.