Vroeger had ik een teddybeer. Het was mijn allerbeste vriend. De beer had ik gekregen van mijn lieve buurjongen. Hij verhuisde toen we nog maar vijf jaar oud waren. Ryan heette hij, dus ik noemde mijn beer stiekem ook zo. Hij leek ook heel erg op Ryan eigenlijk.
Maar op een dag was ik Ryan kwijt. Ik durfde het mijn ouders niet te vertellen. Misschien was ik bang voor hun reactie.
Totdat ze op een dag vroegen waar hij was. Ze hadden gemerkt dat ik de laatste tijd niet meer met hem speelde. Nu ze erover nadachten, ze hadden Ryan al een hele tijd niet meer gezien.
Ik durfde ze niet te zeggen dat hij was meegenomen.
Ryan was weg.
« Vuilnisbeer
Luizenstreken van liegbeesten »
« Vuilnisbeer Luizenstreken van liegbeesten »
Fictie, Liefde, Mensen
Ontvoerd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Diede of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Vuilnisbeer Luizenstreken van liegbeesten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Maar wie oh wie heeft Ryan meegenomen?
Ja, ik mis ook de ontknoping. Hij/zij weet dat Ryan is meegenomen? Maar niet door wie? Mysterieus …
Ik probeerde het een beetje mysterieus maken door de twee Ryans ‘door elkaar’ te halen. In andere woorden: welke Ryan is nou weg?
Dat vroeg ik me net af, Diede, maar lees het nu in jouw reactie… spannend!
Oooh, dat had ik er niet uitgehaald. Omdat de hoofdpersoon het niet aan de ouders durft te vertellen, lijkt me dat over de kwijtgeraakte knuffel te gaan.