Het was een droom die uitkwam. Op mijn vijftigste ging ik alsnog het onderwijs in. Om er slechts een paar maanden later net zo hard weer uit te vallen. Heel pijnlijk, en een zwart gat.
Na verloop van tijd kroop ik weer uit het dal, en keek om me heen. Hoe kon ik me alsnog zinnig bezig houden in deze wereld?
Via de grillige wegen van een zoekend brein kwam ik uit bij het Utrechts Landschap. Daar werden medewerkers gevraagd voor hun project “Je school kan de boom in”, waarin elf- tot veertienjarigen werden uitgenodigd om te komen werken in de natuur.
En dus begeleidde ik alsnog leerlingen. We zaagden aan onwillige wilgentenen, en trokken prunussen.
Buiten werd ik beter.
« Lesje Natuurkunde
Terug in 1954 »
« Lesje Natuurkunde Terug in 1954 »
Column, Maatschappij, Natuur
Lessen leren
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
14 reacties
Reageren
« Lesje Natuurkunde Terug in 1954 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Lisette
Mooi: ‘Buiten werd ik beter.’
@KarinMartina: soms is het voldoende om iets zo op te schrijven als het is.
Mooi Lisette.
Dank je, @Ewald: er is toch een uitdrukking voor, dat je als schrijver alleen maar baat hebt bij je ellende, omdat dat zoveel schrijfstof oplevert?
Die uitdrukking ken ik niet, Lisette.
@Ewald: dan zoek ik nog verder, je leest het wel van me.
Via een omzwerving toch op het juiste pad terecht gekomen, goed om te lezen. Als eerder gezegd, de laatste zin is prachtig.
@Alice: dank, helaas was het toch niet helemaal een happy end, maar dat is voer voor volgende stukjes.
Oei, dat vind ik voor jou geen goed bericht. (Aan jouw woorden te lezen is het waarschijnlijk wel goed voor het verschijnen van volgende verhalen, is er toch nog íets positiefs aan.)
@Alice: elke ellende heeft zijn keerzijde!
@Lisette. Mooi. Voor de laatste zin zeker een hartje. Heel mooi gevonden.
@Ewald: op een site heb ik een aantal citaten gevonden, dat gaat over kunst en ellende. Het is nog niet precies wat ik zocht, maar alvast een begin:
– Ongelukkige mensen worden door ellende tot de poëzie opgevoed; zij leren in hun lijden wat zij in hun zangen aan anderen leren.
– Shelley, Percy Bysshe
—————
– Kunst is de opgeslagen honing van de menselijke ziel, verzameld op de vleugelen van ellende en arbeid.
– Dreiser, Theodore
—————
– Falen en de ellende die daarbij hoort, zijn voor een kunstenaar de belangrijkste bron van creatieve energie.
– Clift, Montgomery
—————
@Arjan: dank je wel! Meestal weet ik zelf niet eens hoe ik een stukje zal eindigen, maar ontstaat dat al schrijvend. Fijn dat het zo goed overkomt.
@Lisette. Ik was ook al op zoek gegaan en ben op vergelijkbare citaten gestuit. Een uitdrukking of spreekwoord ben ik nog niet tegengekomen.