Klant en escort waren we. Vier keer dat jaar. Een vijfde afspraak stond gepland, maar op die dag verstomde al het contact. Zijn telefoon was uit. De mails daarna bleven onbeantwoord. Niets van hem horen was niets voor hem, dus ik vreesde van alles. In elkaar geslagen. Of nog erger, dood.
De lange stilte duurde dertien maanden. Toen plotseling een mailtje. Hij was gearresteerd, twee uur voor onze afspraak.
We spraken opnieuw af en hij deed zijn verhaal. Over pepperspray ter zelfverdediging, een niet betalende klant en een justitieel apparaat dat een Roemeense escort niet geloofde.
Aan het eind van die dag bleek dat ons contact nooit enkel om seks ging. Niet langer waren we klant en escort, maar vrienden.

13 maanden zonder teken. Mooi. Vriendschap is een mooi geschenk