Van mijn ouderlijk huis naar de kwekerij in De Meern was het ruim drie kwartier fietsen. Daar plukte ik als vakantiebaantje kruisbessen. Per kist van vijf kilo kreeg je veertig cent. Op vrijdagavond moest ik apart terug om mijn loon op te halen. Ik kreeg zes gulden en veertig cent voor vier dagen werk.
Bij de ingang stond een man met de enveloppen klaar. Een ouder meisje dat ook haar geld kwam halen, keek me vriendelijk aan en verdween weer. Ik keek haar nog een tijdje na, maar durfde haar niet aan te spreken. Makkelijk verliefd, maar nog meer verlegen.
Mijn carrière in de tuinbouw is snel gestopt. Ik was daarvoor niet geschikt. Als veertienjarige wist ik dat nog niet.
« Vijftig tinten wit
Kruispunt »
« Vijftig tinten wit Kruispunt »
Mensen, Studie & werk
Plukken
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van José van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Vijftig tinten wit Kruispunt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Herkenbaar José. Bij mij bij tomaten plukken. Ik bleek allergisch te zijn. Toch een grandioze tijd meegemaakt. Mooie memories.
Ook herkenbaar. <3 Mijn eerste vakantiebaantje was bij een boomkweker. Onkruid trekken tussen rijen kerstboompjes… Werd je lekker bruin door. En met het geld dat ik verdiende kocht ik mij een gitaar.
@José: mooi tijdsbeeld. En intrigerende zinnen, zoals ” Makkelijk verliefd, maar nog meer verlegen”, dat vraagt om meer uitleg in verhalen!
@José. Een heerlijk helder nostalgisch hartwaardig verhaaltje!
Tja, toch van geleerd dan.