Het montere ventje komt hard aangelopen naar het hek: “Een hond, kijk!’ roept hij enthousiast en zwaait met zijn handje naar Gerda.
Gerda is meteen dolenthousiast, een jongetje dat naar haar zwaait, dat gebeurt ook niet iedere dag. Ze springt tegen het hek en kwispelt zodanig dat haar lijf mee schudt.
‘Dat is een witte hond en die heeft vier poten, Shiriam,’ zegt de begeleidende vrouw, die toezicht houdt op de kindertjes in de COA speeltuin.
Nu zien alle kinderen het en staan met zijn allen bij het hek. Het lijkt wel een verjaardagscadeau voor Gerda, zoveel kinderhandjes die haar proberen te aaien.
‘Dat weet ik, mevrouw, bij ons thuis hadden honden ook vier poten!’ antwoordt Shiriam in perfect Nederlands.
« Verdwaald op mijn geboortegrond
Politieke loterij »
« Verdwaald op mijn geboortegrond Politieke loterij »
Communicatie
De kleine heraut uit Verweg
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Marie van Overloon of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
20 reacties
Reageren
« Verdwaald op mijn geboortegrond Politieke loterij »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Vertederend, Marie.
Dank je Alice!
@Marie, wat een mooi verhaaltje!
Dank je Lisette!
Mooi!
Ontroerend mooi Marie
Dank je Arjan.
Dank je Levja, namen zijn gefingeerd, het is echt gebeurd, ik vind het ook ontroerend. De dame van het COA: probeert zo goed mogelijk Nederlands bij te brengen. Het ventje van nog geen vier jaar oud, schat ik, al zo goed in het Nederlands!
Zo voelt je stukje ook aan Marie. Deze mooie dingen worden vaak ondergesneeuwd door nare dingen. En het geeft weer hoe belangrijk, maar vooral hoe mooi taal is.
Mooi stukje, Marie. Er spreekt veel liefde uit. Vaak worden mensen die de taal nog niet helemaal goed beheersen benaderd alsof ze een klein kind zijn of erger: ‘als een beetje dom.’
Helaas komen de vooroordelen met de jaren en kunnen we nog wat leren van de onbevangenheid van jonge kinderen.
Dank voor jullie mooie woorden.
Levja idd taal en schrijven zijn een prachtige media.
Nyceway.De onbevangenheid is een openheid die we goed kunnen gebruiken in onze levens.
@Marie, kan ik wat kritischer zijn dan mijn voorgangers? Het kleine ventje is dubbelop qua verkleining. Je kan ook gewoon hand zeggen in plaats van handje(s) om het theatrale iets in te dammen. Dolenthousiast is één woord; hetzelfde m.i.voor meeschudt als meetrilt ook één woord is. COA is geen instituut. Waarom zegt de begeleidende vrouw dat de hond ‘wit’is? Zijn de kinderen bruin of zwart en kunnen ze daar niet tegen? Voor mij een larmoyant stuk dat realiteitszin ontbeert.
@Lomo of Mili?
@Marie. Goed stukje! Het kleine ventje is dubbelop. Beter is: het ventje.
@Levja, ???
@Lomo, ????
Of toch @Mili Lomo????
Kan dit op het forum, Levja?
Vreemde veronderstelliing …
Mee eens @Nel. Ik heb Frank al een e-mal gestuurd naar de redactie.
kleine ventje is pleonasme
: na hek overbodig, moet . zijn
dolenthousiast is een woord
hij springt, hond is mannelijk
COA is een instelling
nu zien alle …… hek is een foutieve samentrekking
Veranderingen aangebracht deels.
Lomo, lezersvrijheid om iets niet te waarderen.En een kritische noot is een frisse kijk, zo heb ik totaal niet tegen de tekst aan gekeken.
Zie reactie aan Levja.
Han weer bedankt natuurlijk. Er is een stroming die zegt dat zoiets wel kan, maar je weet, als jij het zegt!
Anoniem, zie eerste regel in dit venster.
Dolenthousiast wordt afgekeurd in Word, daarom niet verder opgezocht. Nu wel en je hebt gelijk, dank!