Hey, hallo, kun je me horen, in je toren van ivoor? Ik sta hier al minutenlang te roepen, mijn stem is zo schor als maar zijn kan.
Kun je me zien, vanuit je betraliede raam, misschien? Ik sta hier al urenlang naar je te zwaaien, laat mij er toch in.
Kun je me onderhand al ruiken, jij daar achter je kantelen, je hoeft niet weg te duiken, ik stink uren in de wind omdat ik hier al dagenlang sta te wachten tot jij me binnenlaat.
Ik proef de zwavel in de lucht, en voel de hete adem. De enorme draak, die mij al eeuwenlang achtervolgt, stort zich op de onneembare vesting en laat mij als enige toeschouwer achter. Ik zucht.
« Toen ivoor nog gewoon steen was
De twist Apple »
« Toen ivoor nog gewoon steen was De twist Apple »
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Ivoren fort
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Toen ivoor nog gewoon steen was De twist Apple »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooie metaforen
@Hekate. Leuke beeldspraak.
Waardering (meer dan) waard!
Spannend en geheimzinnig stukje.
Opm. het zwavel > de zwavel
Nel, je hebt gelijk, weer wat nieuws geleerd 🙂 En aangepast.
Iedereen, bedankt voor de reacties en hartjes.
@Hekate: een hoopvolle gedachte dat zelfs ivoren torens kunnen instorten. 🙂 <3