Marina lag te woelen. Weer een van die nachten waar geen eind aan leek te komen. Waarom zij? Ze waren toch gelukkig? Of was het maar schijn, zoals – achteraf bekeken – zoveel schijn bleek te zijn. De gedachten schoten door haar hoofd als een balletje in een flipperkast. Opnieuw keek ze naar de wekkerradio, maar zelfs die weigerde mee te werken. Het leek wel of hij het leuk vond om de cijfers tergend langzaam te laten verspringen. Waarom? Ze vond geen antwoord op die vraag. Niemand kon haar daarbij helpen, helemaal niemand. Zuchtend greep ze naar het flesje en bekeek de inhoud. Vandaag zou het gebeuren. Had hij maar … Had zij maar … Er was geen weg terug. Het was te laat.
« Ongeklokt
Keukentafel »
« Ongeklokt Keukentafel »
Communicatie
De beslissing
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Ongeklokt Keukentafel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Oef, betekent dit het einde van Marina?
Wordt vervolgd? <3
Oh jee. Moeten we iets doen om Marina te redden?
Het einde voor Marina of voor iemand anders, het kan nog beide kanten uit en ja een vervolg is mogelijk 😉
Spannend hoe dit verder gaat, heel herkenbaar dat woelen ’s nachts. Als je zo’n doorwaakte nacht mee maakt!
Ik hoop voor Marina op een uitweg! Of tenminste een vervolg!