“Waarom niet?” zegt slager Fortuin.
“Een barbecue op eigen erf voor familie en vrienden.”
Zijn vrouw schrijft vol overgave de uitnodigingen. Tantes en zelfs oudtantes worden niet vergeten,
Veertig stuks worden verstuurd naar alle delen van het land.
Het weer zit mee op de bewuste dag. In de koelkast liggen op maat gesneden stukken vlees van de meest verfijnde soorten. Heerlijke salades om de smaak van de biefstuk extra goed te doen uitkomen.
De gasten arriveren en genieten van het eten. Eén schaal met vlees valt wel bijzonder in de smaak:
“Heel apart met geurige kruiden,” roepen ze enthousiast.
“Nog nooit zoiets verrukkelijks geproefd.”
Het wordt tijd voor de groepsfoto.
“Hé, er zijn er maar negenendertig.”
“Waar is tante Truus?”
@Nel. Haha, wat goed en leuk! Dik hartje! Mag ik een opmerking maken?
– Één Alleen een accent aigu op de kleine e : Eén…
– verrukkelijke…? Moet m.i. zijn verrukkelijks.
Dank je, Han.
Ook voor de correcties; ik pas het aan.
🙂
Nel, hartje is niet doorgekomen… ik doe het opnieuw!
@Nel: zo lekker vilein …
Zou ik daarom niet van barbecue houden? Ik weet het, echt een uitzondering op de regel.
Barbecue vlees is altijd een beetje vaag…Ik vertrouw het nooit zo.
En terecht blijkt wel…
Han, hartje kwam nu wel door. Dank!
Nele, Levja en Katie, befankt voor jullie reacties.
Ik begrijp goed dat het animo voor een barbecue niet wordt bevorderd door mijn verhaal. 😉
@Nel: Nee, hoor, maak je geen zorgen. Al ver voor je verhaal. Dit (vlees) vermaak heeft mij nooit kunnen bekoren.
Gruwelijk, foei toch Nel! 😉
Oei! Wat zou er toch met tante Truus zijn gebeurd? 😉
Ik hou ook niet van BBQ, Levja. Het vlees is of nog half rauw, of verbrand. Jakkes. Niets voor mij.
@Marlies: gelukkig een medestandster. Ik word altijd met vieze blikken aangekeken als ik zeg niet van barbecue te houden. Die geur alleen al. Ik probeer me er altijd aan te onttrekken. Als het echt niet anders kan, dan neem ik gepofte aardappel (als het er is) en salade. Ben ik helemaal tevreden.
Ik ben een echte vent, maar ook ik houd niet zo van BBQ.
Zeker niet als er taaie tantes op het menu staan.
Lekker stukje. Nee, niet tante.
@Levja, ik ken meer mensen die niet van BBQs houden Je bent echt niet alleen! 🙂
@Marlies en ook @Mien: heerlijk om te lezen
Waarschijnlijk hadden de 39 allemaal nog de eigen tanden? Of het taaie vlees was vakkundig gemarineerd ? 😉 Leuk!
Dank jullie voor de reacties.
Jullie fantasie gaat ver ?
Stel nu eens dat het toch anders afliep, misschien wel zoals ik het hieronder vertel..?
Het werd heel stil, toen men constateerde, dat tante Truus nergens te bekennen was. Normaal gesproken was ze er als eerste als er een familieportret werd gemaakt.
Alle ogen richtten zich op het grote bord waar kort geleden de exquise stukken vrees lagen, precies op de juiste wijze gekruid en gemarineerd.
Sommigen verschoten van kleur, anderen stonden te trillen op hun benen.
Slager Fortuin keek naar de lucht.
“Nogmaals: weet iemand waar tante Truus is?”
“is ze niet, zoals altijd, vroeg met de trein gekomen?”
Tante Truus hield ervan iedereen te zien binnenkomen.
De gasten werden bevangen door een vreselijke angst.
Dan klinkt een bekende stem:
“Hallo allemaal, ik ben een beetje laat. Het lekkerste vlees is zeker al op.”
Maar heeft tante alle vingers nog? Oh, nee, dat was weer een ander verhaal. Leuk Nel. Wat zouden we zonder tante moeten?
Haha, Levja. Dat was het verhaal van Mien.
Interessante vermenging 🙂
Ha Nel, uit je PS blijkt tante Truus toch zo taai dat ze gewoon komt opduiken, maar het is een leuk stukje!
Dank je, José. 🙂
Zuster Goudriaan,
Uiteraard kun je voor een volgende barbecue mijn vriend de slager en mij uitnodigen.
Net even een andere twist.
Zo een lekkere vette schoutenbuik of een advocaat om te kluiven!