We stonden op de brug in Giverny.
‘Déjeuner sur l’herbe, is dat ook niet van Monet?’
De glanzende, bloemloze waterlelieblaadjes op het glitterende water leken door het zonlicht bijna zwart. Doorheen de dikke trossen van de blauwe goudenregen zag ik twee op elkaar lijkende schilderijen voor mijn geestesoog verschijnen.
‘Manet en Monet,’ zei ik.
‘Nu snap ik het niet meer.’
‘Manet was eerst,’ zei ik. Zijn doek werd geweigerd bij de officiële Parijse Salon omdat de dames te bloot waren of omdat de heren geen mantels droegen. Drie jaar later schilderde Monet een gelijksoortig doek met modellen die hun kleren allemaal aanhielden.’ Een groepje stevige Amerikaanse toeristen drumde ons van de brug en ik wenste dat ik een kikker was.


Mooi met woorden geschilderd, Nele.
@Ewald: dank je.:)
(Op mijn blog heb ik er een paar foto’s aan toegevoegd. http://nelededeyne.be/kortverh.....sur-lherbe )
Prachtig! (De foto ook!)
Genoten van je stukje en foto’s. Ben dol op Monet. En dan kan je niet onder Manet uit.
Prachtig van sfeer, Nele.
Fijn stukje om te lezen!
Hartje
Beste Nele,
De ervaring die uit die laatste zin spreekt, ken ik ook.
Maar het blijft een luxe bilpartij, mals als het gras, waarin deze is gevleid.
Gr + <3,
Chris
@C.P.V.: ik begrijp je niet helemaal. Wat is er een luxe bilpartij?
@Allen: dank voor de comments en de hartjes.
Beste nyceway,
Je hebt gelijk op ’t Dejeuner van Manet zijn niet één , maar twee luxe bilpartijen te zien.
Gr.
Chris
Mooi stukje schilderij!
Heel mooi.
Amerikaanse olifanten in de porseleinkast?