Het jouwe was het mijne. Het mijne zelfs nog meer van jou. Ook de eeuwigheid was van ons. De tijd sluiert de vergankelijkheid van onze spullen en de eindigheid van altijddurende liefde. Alle tranen in een potje en onze kussen geprint op mat fotopapier. Ik snuister in de laden van ons antiek eiken kabinet. Alles voorzien op een stel van twee. Apart zien ze er belachelijk uit: het zoutvaatje zonder zijn pepermaatje, een mok versierd met een half hart, en bestek dat nooit nog bij een ander past. Ik neem afscheid van wat misschien nog had kunnen zijn en van wat ik had willen houden. Ik sla de eiken deurtjes dicht, gedaan met de crisis en einde van ons kabinet.
« De zomer is weer heen
Nieuwe wereld orde »
« De zomer is weer heen Nieuwe wereld orde »
Liefde, Mensen
Kabinetscrisis
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Adriana of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« De zomer is weer heen Nieuwe wereld orde »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Leuk verhaaltje
Mooi. Hartje.
Woordspeling, goed consequent – en daarmee overtuigend – uitgewerkt.
Met vriendelijke groet = hartje,
Chris
Dank jullie wel! Het was een opwarmertje. Ik moet dringend terug aan de pen.
Heel mooi geschreven, @Adriana
<3
Mooi geschreven, stukje verraadt schrijftalent