‘Kijk, Saskia, ze staan er mooi op. Hij met zijn dure pak, kanten kraag en luxe schoenen. Je kan wel zien dat hij nooit heeft hoeven werken Zij, in het zwart, je ziet het is een lelijkerd. Het is een huwelijksportret, toepasselijk nu we dit jaar zelf trouwen. De centen kunnen we goed gebruiken meid.’
‘Hoeveel is het Rem?‘
’Wel 160 gulden Sas. Je zal nog meemaken dat deze schilder aan een dure gracht komt te wonen.’
‘Wat een boel geld man, zouden die schilderijen over een heel lange tijd nog zo veel waard zijn?’
‘Ach, wie weet vechten de landen in Europa er wel om wie ze mag kopen voor 160 miljoen.’
‘Ach gekkie, je bent een leuke druif.’
Beste Jose van Rosmalen,
Lekker stukje met ironische toon. Actualiteit en verleden op originele manier samengebracht.
Met vriendelijke groet + hartje,
Chris
Niet alleen retrospectief maar ook introspectief en sterker nog … toekomstperspectief! ?
Leuk José. Verassend naar de actualiteit.
Leuk gedaan, José!
dank voor jullie reacties. Ik heb de dialoog geplaatst in het jaar 1636, het jaar dat Rembrandt de twee huwelijksportretten schilderde en ook het jaar waarin hij trouwde met Saskia van Uijlenburg. Het lijkt me niet zo waarschijnlijk dat ze elkaar met Rem en Sas aanspraken, dat is meer een knipoog naar onze tijd. Ik vind het zelf een van mijn meer geslaagde 120 w stukjes.